Apartheid rejimi resmen bitmişti işte, artık hepimiz birbirimizin yanı başında, bir arada ölüyorduk. Yalnızda henüz birlikte yaşama kısmını çözememiştik.
Evet, hayvanın gırtlağını kesmişti ve çaresizliğin orta yerinde bu küçük şiddet çiçeğinin açması içine çok iyi bir his vermişti. İnsanlar yitirdikleri yüzünden hüzne batarak kendilerine acıyorlardı ama yanı başlarında kendilerinin yol açtıkları yitimlerin farkına bile varmıyorlardı. Anne koyunun yası nedir ki? Ama o da tıpkı insan yası gibi havada iz bırakır, yıkamakla temizlenmez.