Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yıllar sonra ilk defa ağlamıştım çünkü ben iyi bir insan olamamıştım. Ağlamıştım çünkü ben başaramamıştım. Ağlamıştım çünkü o sokak lambasının bir gün yeniden yanacağına hiç inanmamıştım.
"Acıları yarıştırmak doğru değil." dedi. "Birinin kolu kırıldığında kopmadığı için onun acı çekmediğini düşünemezsin."
"Düşünebilirim." dedim. "Ama düşünmemeliyim."
"Ama düşünüyorsun."
"Evet, düşünüyorum"
"Ama aradaki farkı da görebiliyorsun."
"Görüyorum ama bir şey değiştirmiyor çünkü benim kolum yok. onun yar Ağlamayı kesmesi lazım."
"Ona yardım etmeyi deneyemez misin? Çünkü ne kadar acıdığını biliyorsun."
"Asla," dedim hemen. "Kimseye yardım etmem ben, herkes kendi acısından sorumlu."
"Ah Çiçek..." diye mırıldandı. "Çocukken seninle rastlaşsaydık, saklambaç oynarken senin yerine hep ben ebe olurdum."
"Ve hayatınız boyunca bir daha hiç evlenmediniz."
"Hayır," diye gülümsedi adam. Artık ellilerinin sonundaydı. "Kalbimi ve tüm sevgimi onu yaşatmaya adadım."
Kayıt bitti.