Merve Kaya

Merve Kaya
@ayliim
Architecture‍ insta:caramlym
"şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum" dedi. Bu eksık sana ait değil bana ait, bende inanmak noksanmış... Beni bu kadar çok seveceğine bir türlü inanmadığım için sana aşık olmadığımı zannediyormuşum.. Bunu şimdi anlıyorum. Demekki insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar. Ama şimdi inanıyorum.. Sen beni inandırdın.. Seni seviyorum..
Reklam
Ne kadar çok insanı seversek asıl sevdiğimiz bir tek kişiyi de o kadar çok ve kuvvetli severiz severiz. Aşk dağıldıkça azalan birşey değildir.
'hayır dostum hayır' diyordu aşk hiç de sizin söylediğiniz basit sempati veya bazan derin olabılen sevgı değildir. O büsbütün başka, bizim tahlil edemediğimiz öyle bir histir ki, nerden geldiğini bilemediğimiz gibi,günün birinde nereye kaçıp gittiğini de bilemeyiz. Halbuki arkadaşlık devamlıdır ve anlaşmaya bağlıdır. Nasıl başladığını gösterebilir ve bozulursa bunun sebeplerini tahlil edebiliriz. Aşka giremeyen şey ise tahlildir.
Halbuki mümkün olanla kanaat etseler, hayallerindekini hakikat zannetmekten vazgeçseler bu böyle olmaz. Herkes tabii olanı kabul eder, ortada ne hayal sukutu ne inkisar kalır... Bu halimizle hepimiz acınmaya layığız;ama kendi kendimize acımalyız. Başkasına merhamet etmek ondan daha kuvvetli olduğunu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar büyük ne de başkasını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur...
Muhakkak ki bütün insanların ruhu vardı ama bircokları bunun farkında değildi ve yine farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize bizim aklımıza, hesaplarımıza danışma lüzum bile görmeden ortaya çıkıyordu. Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya - ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.
Reklam