"İnsanlar iyiliklerini ve kötülüklerini kendileri verdiler kendilerine. Onları almadılar, bulmadılar da, gökten de inmedi hiçbiri.
İnsan varlığını sürdürebilmek için önce şeylere değer biçti, şeylerin anlamını insan yarattı, insan anlamı yarattı. Kendine 'insan' demesi bu yüzden, değer biçen demektir bu."
"İnsanların karşısına bir hasta, bir yaşlı ya da bir cenaze çıktığında derler ki onlar: 'İşte yaşamın yanlış olduğunun kanıtı! Oysa gördükleri kendilerinin ve varoluşun tek bir yüzüdür. Kanıtlanansa onların gözlerinin gördüğünün yanlışlığıdır.
'Yaşam sadece acı çekmektir' der diğerleri ve yalan söylemiş de sayılmazlar. O halde siz buna bir son ver-meye bakın! Sadece acı çekmek olan yaşamı sona erdirmeye bakın!"
"Yürümeyi öğrendiğimden beridir koşuyorum. Uçmayı öğrendiğimden beri kimseye ihtiyaç duymadan havalanıyorum.
Hafifledim ve uçuyorum artık, kendimle baş başayım, bir tanrı dans ediyor bende."
Kendimize ait kanatlarımız olmasını ister Nietzsche. Kendimize ait bu kanatlarla özgürce uçabilmemizi, sınırlarımızı aşıp yükselebildiğimiz kadar yükselmemizi ve özümüzdeki "o şeyi" keşfetmemizi ister bizden