Ayşegül

Ayşegül
İnsanlara, ancak benim yanımda oldukları zaman güveniyordum. Benden ayrılınca beni yargılamaya başlayacaklarını ve tekrar bana döndüklerinde, artık eski sevgilerinin tükenmiş olacağını düşünerek korkuyordum. İnsanlara çok önem veriyordum aslında. Benim için ne düşünecekler diye içim titriyordu. Yatağa yatınca, o gün yapmış olduğum aptallıkların utancı içinde kıvranırken, bütün bu kusurlarımı onların da görmüş olduğunu ve onların da yatağa yattıkları zaman, benim gibi, olayları gözden geçirince benim saçmalamış olduğumu birden göreceklerini ve benden nefret edeceklerini, daha kötüsü, artık bana aldırmayacaklarını düşünüyordum...
Sayfa 643 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Hiçbir şeye gerektiğinden fazla önem vermemeli...
Sayfa 568 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Yeni bir dil yaratmak istiyorum. Beni kendime anlatacak bir dil...
Sayfa 541 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Artık yaşamak istemiyorum Olric. Onların istediği gibi yaşamak istemiyorum...
Sayfa 541 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
İnsanların üstüne dünyanın bütün yıldırımlarını yağdırsam da sevilmek, özlenmek istiyorum...
Sayfa 529 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Reklam