(Spoiler içerir!!!)
Asıl adı Mehmet olan, ancak mahlasıyla eserler veren Namık Kemal’in sergilenen ilk tiyatro eseri olarak kayda geçen bu kısa ve öz eserinde, vatan sevgisi ve iki insanın birbirine duyduğu aşk konu edilmiştir.
ZEKİYE: Seni gördüm. Sanki başka bir dünyaya geldim. O zaman hayatın ne demek olduğunu anladım. O zaman insan ne demek, anlamaya başladım. Önceden yaşamak nedir bilmezdim. Yine de yaşamayı herkesten daha fazla severdim. Şimdi hayatıının kıymetini iyice biliyorum. Yine de senin için ölmeyi, yaşamaya tercih ediyorum.
Zekiye, İslam Beye aşık genç bir kızdır. İslam Bey de Zekiye’ye aynı şekilde aşıktır ancak vatan sevgisi bu genç kıza duyduğu sevgiye ağır basar. Bu nedenle onu arkasında bırakarak gönüllülerle birlikte savaşmaya gider.
Fakat Zekiye İslam Beyin aşkıyla sınır tanımayarak ölümü de göze alıp erkek kılığına girer ve onun ardından savaşmaya gider. Tek istediği sevdiği adamın yanında olabilmek gerekirse onun yanında son nefesini vermektir. Burada yıllardır haber almadığı için öldüğüne kanaat getirdiği babasını da bulacaktır.
Kısa bir aşk hikayesinin yanı sıra güzel noktalara da değinildiği için okuması keyifli bir eser olduğunu söylebiliriz.
İSLAM BEY: Bu milletin daima önünde bir örnek görmeye, bir büyük adam bulmaya muhtaç olduğunu inkar edemezsiniz ya!
SITKI BEY: Muhtaçtır. Fakat kendini muhtaç sandığı için muhtaçtır.