Ayşe gökoğlu
@ayse__gokoglu
Soyulur muydu kabuğu hayatın, yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı
20 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
İnsandır
Eğer konuşursam sesim gür çıkar
Korkuyorum sonra beni dinleyen kulakları kesmelerinden
Çünkü beni yalan duvarına vuracak olan insandır
Cenneti hayal edip içinde yaşamaktan korkarım
Çünkü hayallerimi kabusla boğacak olan insandır
Özgür bir güvercin gibi kendi vatanımda uçmaktan korkuyorum
Çünkü beni gökyüzünden aşağıya indirecek olan insandır
Bülbül'ün sesini dinlemeye hasret kaldım ama korkuyorum
Çünkü bülbülü kafesinde sağır eden ve sesini kesen insandır
Bu şiirlerimle doğruyu arayamam
Çünkü şiirlerime kelepçe vuracak olan insandır
Eğer bir aydınlık görürsem kimseye söyleyemem ve söylemeyin
Çünkü gözümü kör edecek olan insandır
Beni kaderin eline esir, fakir, kayıp, dilenci ve insanların cebine yalvarmamın sebebi insandır
Aşık olmaktan korkuyorum,
belirsiz bir aşk yüzünden kalbime ihanet edecek olan insandır
Bir çok zaman ölümün arkasından koştum ölmek için
ve ölümü de bana sevdiren insandır
Annem nasıl mezarımı bulacak?
Annemin önünde mezarımı kapatan da insandır
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir yılan tarafından ısırılmışsın ve zehirden kurtulmaya çalışmak yerine, yılanı yakalayıp seni ısırmasının sebebini öğrenmeye ve ona bunu hak etmediğini anlatmaya çalışıyorsun.. konunun yılanla alakası yok
Bütün bu felaket kendini çok sevdiği, her şeyi aşkına feda ettiği için miydi? "Ah kadınlar kadınlar, siz sade aşkınıza, sadece ona özlemle ve ona yenik düşerek yüce özverilerle mesut yanarken, erkeklerin kalbinde ne çirkin, ne yabancı ve ilgisiz duygular olduğunu bilseniz..." diyordu.
Sonra herkes payına düşeni aldı.
Şiir yazılacak zamanları da çoktan geçtik.
Vedalar da edildi
Kalmadı ne yeni bir yola gitme hevesi
ne de sevmek gibi herhangi birini.
Şimdi otur sen de baştan başla
ve yeniden sev beni
Çünkü yarasını sevmektir
yarısını yitirenlerin tek tesellisi.
(Kenan vançin)
Şarkıları susturulmuş şehirlerin, soluk renkli bedenleri yürüyor karanlıklara doğru. Bir şarkım vardı bildiğim ve sustuğum... Mırıldanmaya başlarsam aydınlıklar doğacak solmuş renklerin üstüne
ve biliyorum ki beni yine susturacaklar.
/Şükrü Erbaş/