Ayşe gökoğlu

Ayşe gökoğlu
@ayse__gokoglu
Soyulur muydu kabuğu hayatın, yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı
Hayatta bazen acı çekmen gerekir. kötü biri olduğun için değil, nerede ve ne zaman iyi olmayı bırakacağını bilmediğin için.
Reklam
Yen bir kimlik beyanı
Yüksekten uçan herkesle akraba belli bir rakımın üstünde doğdum. seslerin önce kayalara vurup sonra kulaklara aktığı bir yerde çıplak. uzak. yüksek. kışın çok yağışlı yazın seyrek .. uzun anlattım uzaktaki yakın ve yakın doğunun uzak günlerini... uzatmayalım...aydım çıplak ..yürüyorum çıplak. yüksek. kışın çok yağışlı, yazın seyrek. doğdum büyük bir hadise olarak geçmedi kayıtlara. büyüdüm yalınayak. ve yüksek! kışın çok yağışlı yazın seyrek. içindeki her şeyin pahalı değil değerli olduğu evlerin hep soğuk sularla sulanan akşamüstlerinden geçtim .. vesikalık için taktığım çok oldu fotoğrafçı gravatları.... saçlarım ıslak..üstümde önlük... ve (evet) yüksek! kışın çok yağışlı yazın seyrek. bir otobüs yolculuğudur ki bitmez
Keşke gelsen
kilidi kuvvetli kapılardan girilen bir evde, kendine çeki düzen veren yarım yüzyıllık bir serseri. usta kılığında bir cambaz ne dediğini bilir de bazen ne yaptığını hatırlamaz. patavat işinde bir mühendis ağzından çıkandan dimağı habersiz. ya kafiyelere kurban eder kendini, ya da hep kafası karışık kendisiyle ilgili. keşke gelsen… her neredeysen…. itimat sektöründe yaralı ceylanlardan oluşan bir tabiat alanı sanat ki tabiatın arta kalanı. yalnızlığıma perdedir futbol tivi ve ekranlardaki çığlık sistemi içerde kimse yok bakma sen habertürk, açık oturum, bir kulağımda memleket sesleri. senin gözlerindeki merak ve biraz da hayranlık belki… keşke gelsen… her neredeysen…. açık konuşalım ki meram kendine gelsin akşamları ne yaparsa yapsın dışarda
Ölüm güç bir şeydir. Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır, diye düşünürüm her zaman.