Beni her gün sulara
daldırırlar,
sonra da derler ki:
"sakın ha ıslanma..."
(ilâhiname, feridüddin attâr)
Biz yanıp, yakılıp sakın kül olma dönemindeyiz
Ey Attar..
Zaman zor, vakit vakitsiz..
Aslında hiç bir şey yok.
İnandığımız var sadece..
Denilirki ağaca yuva yapmaya alışagelen kuşlar, ağaçtan mahrum kaldıklarında kayaya da yuva yapabilirmiş. Kabiliyetini, melekesini ve inancını yitirmeyen hiç kimse mahrumiyete yenilmez...
Bazı kalplere uğrar geçersin, bazılarında soluklanır, bir tatlı huzur alırsın. Bazı kalpler de var ki onlarda upuzun kalır, onları daimi ikâmetin ve evin bilirsin. İnsan insandan kalbiyle ayrılır, insan insana kalbinden ısınır...