Ayşe
@ayseb87
Tek tesellim, ölümden sonra hiçlik ümidiydi; orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor, beni hasta ediyordu. Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim?
... Ölüm olayı aslında korkunç birşey; ya öldüklerini kavrayanların hissettikleri?
Ben hep, dünyada susmaktan daha iyi birşey yoktur, Butimar gibi olan insan daha iyi insandır diye düşünürdüm.
... Bana benzeyen, görünüşte bendeki ihtiyaçlara, tutkuları, arzulara sahip bu insanlar niçin kırarlar beni?
... Lakin tek korkum: Yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan.