Ayşe Çakır
@aysecakir1
1 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Yorgun değil, ölmüş gibiydiler. Duş kırıklığına uğramış, içleri boşalmış, yıldırım çarpmış yaratıklar misali...
Yaşayan her şey, ürkek insalar ve hayvanlar, koşuyor, kaçıyor, kendilerine sığınacak bir yer arıyordu. Sadece bu insan yığını hiçbir şey olmamış gibi hareketsizce bankta oturmaya devam ediyordu.
Gülmeseydi şarkılar söyleyecek, dans edecek veya çılgınca başka bir şey yapacaktı.
Birşey yapan insan geçmişinin büyüsüne kapılarak kendini aldatıyor olabilir. Fakat gerçeği kavrayabilmesi için belki yüreğinin yanması gerekiyordur!
Hayatındaki tüm acıları vücudunun her hücresinde hissediyordu.
