Vitrinkitaplık
@aysecatt
Şehir plancısı, okumayı çok seven bir annenin vitrini, 3 yaşındaki oğlunun kitaplığına dönüşür
Şu anda okuduğu kitap
Vitrinkitaplık
, bir kitap okuduPuan vermedi·312 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 08 Mayıs 2023 00:00
·2023 62. kitabı
Reklam
Yusuf Atılgan'ın okuduğum bu ikinci kitabı.
Burada da Bay C. gibi değişik bir karakter görüyoruz. Zebercet, babası gibi eskiden konak olan Anayurt otelinin işletmesiyle ilgileniyor. Bu konak çok köklü, Keçecizade Malik efendiden kalan -ki o da zamanında yangın sırasında yeniçerilik yaptığı için bu bölge ona verilmiş- 100 küsur yaşında içinde kalabalık ailelerin yaşadığı, hizmetlilerin - kitapta besleme diye geçiyor - seyislerin filan yaşadığı bir yer.
Konağın tarihi icinde yaşayanlar kişiler, isimleri, nasıl öldükleri, nasıl yaşadıkları, karakterleri, konağın odalarının durumuna kadar hepsi ince ayrıntısına kadar anlatılmış.
Zaten Zebercet'i Zebercet yapan da bu konak ve ölü kişiler. Zebercet'te yaşayan ölü gibi biri.
Bknz: Ben kaçamam bakiyim burada ölülere konağa syf: 110
Çok yalnız öyle yalnız ki bir kerecik gördüğü bir kadını günlerce bekleyecek kadar, bardakta ki ruj izini öpecek kadar.
Ayrıca bunalım da ve cinselliğe aşırı takık. Hatta sapıklığa kaçacak kadar takık.
Otel de bir gece kalan kadının gidişinin ardından duygu durumu iyice bozuluyor, geçmişte anlatılan aile hikayeleri bir sanrı gibi ortaya çıkıyor ve ölümüne neden oluyor. Noktalama işaretsiz farklı bir üslubu var yazarın ama Aylak adamdan alışkındım sorun olmadı.
Başka dikkat çekici durum ise sürekli Yunanların köylerine gelip yağmaladıkları ve evlerini tahrip edip büyük yangına sebep olmalarından bahsetmelesi. Geçmiş insanların hayatları bu yangın cevresinde yeniden şekillenmiş.
Üniversite zamanın da Manisa çalışmış Ulu Camiyi, Mevlevihaneyi görme fırsatı yakalamış biri olarak buralardan bahsetmesi, yangının insanları, hayatları nasıl etkilediğini bahsetmesi hem duygulandırdı hem hoşuma gitti.
Kısacası başlar biraz tetikleyici, bir süre sonra karakter derinlestikçe daha hüzünlü bir hale
Değişmez tek bir kesinlik vardı insan için: Ölüm.
