Vitrinkitaplık
@aysecatt
Şehir plancısı, okumayı çok seven bir annenin vitrini, 3 yaşındaki oğlunun kitaplığına dönüşür
1996
58 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
7 puan
Mustafa kutlu'nun betimlemeleri, hikaye içinde İslami öğeleri, ahlak üzerine demeçleri ve en çokta hikayelerin bizden olmasını çok severim. Neredeyse her kitabında etrafımızda gördüğümüz, daha önce duyduğumuz, aşina olunan tanıdık birilerini görmek... Tıpkı bir eski Türk filmlerini izlemek gibidir. Bu tanışıklık beni rahatlatır. Kimisine göre klişe diye eleştirilen hikayeler bana rahatlama ve mola verme seansları gibidir.
Bu kitapta öyleydi. Klişeydi, tahmin edilebilirdi, ciddi mevzulara şöyle bir giriş yapıp sanki çokta tepki çekmemek adına neyse ne biz uzak duralım savunmasındaydı. Sanırım en eleştirebileceğim kısmı da budurk.
Alışılageldik durumundan dolayı karakterleri ve hikayeyi anlatmayacağım fakat kafam da tek bir soru Tahir Sami Bey'in kitaplarına ne oldu?
Oğlan çocuklarının psikolojileri üzerine yazılmış, farkındalık oluşturan güzel bir kitap. Bilimsel verilerle kafayı ağrıtmayan her oğlan çocuğunun ya da oğlan çocuğuna sahip her kadının okuması gereken bir kitap. Evli her kadının bir oğlan çocuğuyla evli olduğunu düşürsek, eşlerimizle bağ kurmak, bazı şeylerin anlamını bilmek için birebir olduğunu düşünüyorum. En azından benim için öyle oldu.
Tüm seri için tek bir yorum yapmayı düşündüm. Eğer bir çocuğunuz varsa kitabın başına oturamayacak kadar heycanlıysa, hem kitap okuma alışkanlığı kazandırmayı hem de eğlenmesini istiyorsanız tam olarak doğru yerdesiniz.
Esrarengiz Kasaba tadında gizemle dolu, her kitapta ayrı maceranın işlendiği ve karakterlerin her aşamada daha anlamlı daha ayakları sağlam işlenip bir biriyle ilişkilendirildiği ve hepsinin çözüme ulaştığı son kitapta olaylar son bulunuyor ve tüm gizemler açığa çıkıyor.
Eğer biraz kafam dağılsın hızlı hızlı okuyayım hemde çizgi film tadında olsun diyorsanız hangi yaşta olduğunuzun bir önemi yok şans verebilirsiniz.
Kitabı kütüphanede gördüm, yazarı daha önce tanımıyordum.
Kitap, karakterlerin psikolojilerinin, pamuk ipliğine bağlı 7 farklı hikayeden oluşuyor. Hikayeler gerilim dolu, tetikleyici ve anksiyetik hislere sebep olacak şekilde ilerliyor. Fakat hikayelerin sonunda neden bu kadar gerildim sorun benim zihnim mi dememe neden olacak şekilde bitti.
Yalın ve akıcı bir dili var. Kafa dağıtmak için hızlı bitecek bir kitap
"Her şeyin her şeyle bağlantılı olduğunu hatırlayın" bir belgesel de duyduğum bu cümle Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi için yazılmış gibi adeta. Kimisi 2 hatta 3 kuşak kadar geçmişi anlatılan karakterler bir takım olaylara sebep oluyor -tıpkı kelebek etkisi gibi- ve kitabın sonunda ki o kaotik ortamın oluşmasına sebep oluyor. Resmen 500 sayfa son 15 sayfa için yazılmış. 200 300 karakter bir araya geliyor, son 15 sayfayı oluşturuyor.
Karakterler bazen bir araya geliyor gibi oluyor -karakterlerin kendileri bunu asla bilmiyor- fakat kader çizgisi tekrardan ayrılıyor. Son için bunların bağlantılarını bilmek önemli o yüzden.
O kadar gerçekçi bir anlatım var ki bir meydan da oturmuş insanları incelerken haklarında hem bilgi sahibi oluyorsunuz, hem de kendilerinin bile bilmediği birbirleriyle alakalarını öğrenmiş oluyorsunuz izlenimi veriyor. Bu seyir zevki benim için kitabı bitirebilme motivasyonu oldu.
Kısaca bir ruh ve sinir hastanesi var, o gün günlerden 14 Şubat ve herkes delirmiş gibi. O yüzden hastane de tedavi için yatırılan, olmayan karısının, kendi sol eliyle aldattığını düşünen Barış Bakıç'ın "Bugün 14 Şubat sevgililer günü.. Karıcım bunlar delirmiş" sözü kitabın sonu için çok hoşuma gitti. Çünkü herkes gerçekten delirmiş gibi.
Not: *Kitapta sıklıkla bahsedilen "Karlı birde günde saat kulesi ve şehir" fotoğrafını çok merak ettim, hastanenin kurucularının bile gerçek ismiyle bahsedilmiş olması böyle bir fotoğrafın gerçekten var olacağını düşündürmüştü ama bulamadım.
*Ve bence kitabın en cazip kısmı da Yüzyıllık Yalnızlık gibi ama Türk işi olması.
