Kalpteki ağrının terazisi yoktu, kimsenin sızısı kimseninkiyle kıyaslanamazdı, biliyordum. Yeri geldi mi ayrılık ölümden beter olurdu, yeri geldi mi kalp kırığı kurşun deliğinden ağır kanamalı.
Sırlar da aşklara benzer biraz. Paylaştığın kişi, ona senin verdiğin kıymeti vermeyebilir. Sen büyüttüğün bir çiçek gibi incitmekten çekinerek ihtimamla sunarsın, karşındaki ağzının kenarıyla teşekkür edip kenara koyar mesela.
Vaktiyle var olmuş bir yokun nazikçe kendini animsatmasiydi neticede bu sızı. Özlenmeye hak kazanacak kadar denli mutlu etmiş bir lütuftan geriye kalana, sızı bile olsa, teselli diye bakardım.