Ayşe Nur
@ayseeslem
31 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendini ihmal eden bir annenin/babanın çocuğuyla kurduğu ilişki ile kendini ihmal etmeyen bir annenin/ babanın çocuğuyla kurduğu ilişki farklı olacaktır. Kendi beden ve ruh sağlığına önem veren, özen gösteren bir anne veya baba bencil değil, uzun vadeli düşünen olgun biridir. Kendini ihmal ederek saçını süpürge eden anne veya baba oksijen maskesini önce kendine takmadığı için oksijeni çabucak biter ve ne kendine, ne işine, ne eşine, ne de çocuğuna bir hayrı olur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendinize değer vereceksiniz; kendi gereksinmelerinizi ciddiye alarak, onları anlayıp karşılamaya önem vereceksiniz. Bu tavır bile çocuklar için kendi başına önemli bir mesajdır. Çünkü kendine değer vermeyen bir başkasına gerçekten değer veremez.
Çocukların hayatımıza en önemli katkısı bizim olabileceğimiz en iyi insan olmaya çabalamamıza ve sonunda olmamıza vesile olmalarıdır. Çocuklarımız bize olgunlaşma fırsatı sunarlar. Bir insanın olabileceğinin en iyisi olma yönünde gelişmesi müthiş haz verici. doyumlu bir süreçtir. Bize bu hediyeyi ancak çocuklarımız verir. Denetleyici anne-babalık yapmakta ısrar eden, bu hazdan mahrum kalır. Geliştiren anne-baba çocuklara daha önceki gözle bakamaz; çocuk büyüdükçe anne-baba da büyür ve gelişir.
Bir okurum yazmış: "Hocam sadece biz çocuk yetiştirmiyoruz, çocuklarımız da bizi yetiştiriyor. Onların da işi kolay değil!"
Geliştiren anne-baba çocuğun davranışına değil, kendi davranışına odaklanır. "İyi ve doğru olanı” kendisi yaparak örnek olur, çocuğunun da "iyi"yi seçmesini ve "doğru"yu yapmasını bekler. Sadece çocuğundan değil, kendinden, eşinden, ailedeki büyüklerden, tüm aileden bunu bekler. Burada "iyi" ve "doğru"dan kastedilen şey, aile denen, yaşam denen "ekibin" iyisi ve doğrusudur. Çocuk "iyi"yi seçmediği ve "doğru"yu yapmadığı zaman kendini ekibin dışında, yapayalnız hisseder. Hayat zorlaşır, anlamsız hale gelmeye başlar. Akıl sağlığı yerinde olan küçük ya da büyük hiçbir insan, anlamlı bir hayat seçeneği varken anlamsız bir hayatı seçmez.
...
Çocuğun davranışını terbiye etmeye çalışmaz; davranışta bulunan çocuğun kendisini terbiye etmeye çalışırlar.