Bütün vedalar zordur.BÜtün kopuşlar öyle.Bazen olmayacak şeylere alışırız.Tutunmaya çalışırız.Sonra bir yerlerde omuzlarımız düşer,beceremeyeceğimizi anlarız.O vakit kesip atmak gerekir.Ya onlar gider ya biz bırakırız.Esasında ikisi de aynı şeydir.Koparsın ve canın yanar