“Dünya sürgününü tamamlayıp aslımıza döndüğümüzde, bu hayatta ne kadar kaldığımız sorulacak ve birkaç gün, cevabını vereceğiz. Hayatı bu dünyadan ibaret görmek bütün acıların şiddetini arttırıyor.”
“.. dinlenmekle geçmeyecek bir ruh yorgunluğu çöktü üstüme; hiçbir şeye inanacak,umut edecek gücüm kalmamıştı. Uyumsuzun biriydim ve hayat yetişmeye çalıştığım her vagondan beni dışarı atıyordu. Kollarımdaki derman tükendiğinden tutunmayı da bıraktım, içimdeki düşmanla boğuşmaktan usanmıştım.”