“.. dinlenmekle geçmeyecek bir ruh yorgunluğu çöktü üstüme; hiçbir şeye inanacak,umut edecek gücüm kalmamıştı. Uyumsuzun biriydim ve hayat yetişmeye çalıştığım her vagondan beni dışarı atıyordu. Kollarımdaki derman tükendiğinden tutunmayı da bıraktım, içimdeki düşmanla boğuşmaktan usanmıştım.”
“İlk anda rastlantı sandığım şeylerin arasında görünmez bağlar olduğunu zamanlar fark ettim. .. Dünyadaki hiçbir mesafe kaderin birbirine yakınlaştırdığı insanlara engel olamaz.”