idil
@ayseidil
Öğretmen
30 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Kitap, beş yaşındayken annesini kaybeden Calypso'nun annesine özlemini, kitaplarla kurduğu dünyayı, babasıyla aile olma çabasını en önemlisi de gerçek bir dostun yaşamımızda açtırdığı çiçekleri anlatıyor. Yazarın kullandığı dil çok başarılı her bir sözcüğün özenle seçildiği bir kitap. Zaten pek çok yerde kahramanımızın özensizce seçtiği kelimeler babası tarafından düzeltiliyor.
Bu kitapta kitapların yaşamımızdaki yeri küçük bir çocuğun gözünden o sade anlatımıyla o kadar güzel ifade edilmiş ki okuyan kişide kitap sevgisi oluşturmak için mükemmel bir örnek.
Calypso'nun aile özlemi, arkadaşının ailesini gördükten sonra kendi evinde de aynı sıcaklığı istemesi, bir annenin hazırladığı yemeğin değeri yüreğimi paramparça etti. Mae'nin dediği gibi ağlamak geldi içimden. Özetle ailemizin, dostlarımızın, kitaplarımızın değeri daha iyi anlatılamazdı herhalde
Reklam
Hayal kırıklığı...
Kitabı öğrencilerimle birlikte okuyup kitap sohbeti yapmak için seçtim konusu bende büyük bir merak uyandırdı. Çok ilginç bir kitap okuyacağımızı, herkesin heyecanla bitireceğini beklerken hepimiz hayal kırıklığına uğradık. Afrikadaki çocukların çat diye Türkçeye geçmeleri öğrencilerimin en saçma bulduğu nokta oldu. 10 yaşındaki çocuklara aşkı sıkıştırması tek derdimiz bu muydu dedirtti bana. Çocuğa kendini ispat et diyince aklına ilk kavga etmek gelmesi, ormanda tuzağa füşen arkadaşlarını bırakıp gönül rahatlığıyla gitmeleri, Denizin annesinin eve gelen çocuğa bakış açısı, söylediği cümleler bence çocuk kitabı için hiç de uygun olmayan ifadeler. Sonuç olarak bu kadar mükemmel bir fikir nasıl böyle heba edilebilir şaşırıyorum
Hayal kırıklığı...
Akilah Azra Kohen'in oldukça ses getiren kitabı... Çok değer verdiğim bir dostumun hediye etmesiyle okudum. Kitabı her okuyan tıpkı sevgili dostum gibi övgüyle anlatıyordu dolayısıyla benim beklentim de o derece büyük oldu. Ama kitap beni sıktıkça sıktı. Hatta bazı sayfaları(selimle ülkünün, ilmiyeyle orhanın aşkının anlatıldığı sayfaları) atlaya atlaya okudum, işin kötüsü kitap ilerledikçe atladığım sayfaların eksiklik olmadığını farkettim yani hikaye hiç kopmadı bence bu çok ciddi bir sorun kitaptaki her satır o kadar iyi kurgulanmalı ve yerleştirilmeli ki okuyucu atlayamamalı.
Neyse... Kitapta pek çok şey beni rahatsız etti en başta da kitabın daha başında yazılan zaman kaymalarını önemsemeyin sözü oldu. Madem tatihi roman yazıyorsun niye akışa önem vermiyorsun? Tarih insaların keyfine göre oradan alınıp buraya yapıştırılacak bir şey değil ki! Onu da geçtim o kadar göze soka soka karıştırmış ki tarihi takılmamak elde değil mesela biri gaz lambasıyla apartmandan inerken diğeri asansörle çıkıyor. Dönemin zenginleri faytonla gezerken bi Selim üstü açık arabasıyla geziyor. Daha 2. Dünya Savaşı yapılmadan 1. Dünya Savaşı diyor. Hadi bunları geçelim kitapta sorgulamadan inanan insanlar eleştirilirken en başından okuyucuya bunları sorgulama boşver benim dediğime inan ve yap demek de neyin nesi...
Gelelim beni rahatsız eden 2. kısma kitap, sürekli biz olacağız diyor ama Cumhuriyetçi olmayan herkesi en aşağılık şekilde tasvir ediyor ne cahillikleri ne ahlaksızlıkları kalıyor. Yüksek değerleri asla Osmanlıya yakıştırmıyor Azra Hanım. Bu kadar ötekileştirici bir dili kullanıp da biz olacağız demek de ne kadar mantıklı acaba?
Rahatsız olduğum 3. konu da yazarın sürekli okuyucuya sanki ilkokul öğrencisiymiş de onlara bişeyler öğretir
