Kırgız bir yazarın kitabını okumayı çok isterim.Merakla ve sabırsızlıkla bekliyorum size analizimi ve düşüncelerimi belirtmeyiniz.Umarım keyifli ve faydalı olur.
Özlüyor insan gülünce oluşan o kırışıklığını,
Özlüyor insan gülünce kaybolan o yumuk gözlerini,
Özlüyor insan o gamzeleri görmek için ona yaptığı şebekliği,
Özlüyor insan -sesini duymadan uyuyamam- diyen o masum sevgiyi,
Özlüyor insan yüzündeki o küçük Beni sevmeyi.
Özlüyor insan ama artık yoksun...
Artık bir yabancı bile değiliz seninle.
Çünkü tanımadın beni hiç.
Sana nasıl baktığımı,
Aklıma geldiğin vakit gülüşümü,
Seni özlediğim zaman oluşan burun sızımı,
Sana kırılınca oluşan o sessizliğimi,
Neyini sevdiğimi bile bilmiyorsun be Adam...