“Şu anda yapabileceğimiz en önemli şey hayatta kalmak.”
Samir’in gözlerinde ümitsiz bir ifade vardı.
“Bu söz kulağa nasılda hoş geliyor.Hayatta kalmak!..Yaşamak!..Ölmemek!..Bu sözler birçoğumuz için sahte bir umut oysaki.Anlıyor musun beni?Sahte bir umut!”
Samir ağlamaklı bir sesle,”Aslında ,”dedi,”yüreğim çoktan öldü benim.Oradan kaçtığım gün,Meyra’yı arkamda bıraktığım gün öldü.O günden sonra yalnızca kuru bir nefes benimkisi.”