Dışarıya şekil vermek için içerideki şekli bozmanın bedelini ağırdır.
Kendimizi özgürce ifade edebilme ve kendimiz olabilme becerimizi karanlığa hapsettigimizde, yaşamın fazlasıyla uzağına düşeriz.
Ben demek egoyla barışmaktır ki insan ne kadar ben diyebiliyorsa yaşam içinde o kadar görülür ve fark edilir.
Bencillikle benlik bilincine sahip olmak aynı şey değildir elbette.
Bencil insan " Ben mantı yemek istiyorum. O halde hep beraber mantıcıya gidiyoruz." der.
Benlik bilincine sahip olan insan ise " Ben mantı yemek istiyorum. Siz ne yemek istiyorsanız onu yiyin. O halde mutfağı zengin bir yere gidelim." der.