Kim olursa olsun,insan daima,her yerde akılla çıkarın buyurduğu gibi değil, canının istediği gibi hareket etmeyi sever; arzularımizin çıkarimiza tamamıyla ters düşmesi de mümkün hatta bazen zorunludur.
İnsan bilincinin öyle anları var ki, o anlarda hiçbir ses, hiçbir kelime o bilince işlemez. Kulak işitir, göz görür fakat bilinç kendine söyleneni anlamaz. Bu bilincin geçici bir inhitatı(çöküntü) veya tatile girme halidir.