Bize kelamımızdan değil sükutumuzdan anlayanlar lazım...
.
“İki Derviş bir araya geliyor ve uzun uzun susuyorlar. Üç-beş saat süren bir sessizlikten sonra içlerinden biri kalkıyor ve gitmeye davranıyor. Ayrılırken kucaklaşıyor ve “Ne güzel bir sohbet oldu” diyorlar. Oysa günümüzde söz o kadar ulu orta, o kadar lüzumsuz yere sarf ediliyor ki bir ehemmiyeti kalmıyor...”