Aysel Mete
@ayselmete
Amasya Üniversitesi Okul Öncesi Öğretmenliği
Şırnak, 28 Mart 2005
217 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Emanet Aşk serisinin son kitabını da bitirdim. İlk kitaptan farklı bir şey söyleyemeyeceğim. Devam kitabında Baran'ın yurt dışına çıkma nedenini anlıyoruz. Aynı zamanda Açelya'nın babasının nasıl öldüğünü ve buna kimlerin nasıl sebep olduğunu da öğreniyoruz. Kitap benim için az çok tahmin edilebilir ilerledi. Açelya'nın babasının ölümünde Baran'ın da payı olduğunu ama tamamiyle onun suçu olmadığını görüyoruz. İki kitap da beni çok tatmin etmedi açıkçası. Bunca yıl ayrı kalmış iki karakterin ayrı kalma sebeplerinin daha güçlü olmasını beklerdim. Ayrıca kitabın başından beri iki karakter de birbirlerini sevdiklerini için nasıl aşık olduklarını okuyamıyoruz ben o kısmı da görmek isterdim. Birçok açıdan eksik bir seriydi bana göre.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Açelya Sezginer 5 yaşında hem yetim hem öksüz kalmış bir kızdır. Babasının yakın arkadaşı olan Mahir Demirdağlı onu evlatlık alır ve büyütür. Aradan geçen zaman boyunca Açelya o evin bir üyesi olur Mahir Bey ve eşi Açelya'yı kendi kızları gibi görür ve onu iki oğullarından da ayırmazlar. Mahir beyin iki oğlu vardır Baran ve Mehmet. Yıllar sonra bir nedenden dolayı Mahir Bey büyük oğlu Baran'ı yurt dışına okumaya gönderir ve dokuz yıl boyunca Baran ailesinden uzak kalır. Bu süreçte hem Baran hem de Açelya büyümüşlerdir. Mahir Demirdağlı da öz oğlu Baran'ı, Açelya ile evlendirmek ister. Hali hazırda Baran'a karşı duyguları olan Açelya bu evliliğe itiraz etmez ama Baran bu evliliği istemez. Baran yıllar sonra evine döner ama yanında sevgilisi de vardır.
Baran'ın eve dönmesiyle işler daha da sarpa sarar. Kitabın ilerleyen sayfalarında aslında Baran'ın da Açelya'ya aşık olduğunu ama geçmişteki bir olaydan dolayı ondan uzak durduğunu anlıyoruz. Yani kısacası birbirlerine aşık olan iki kişinin geçmişlerinden dolayı birbirlerinden uzak durmak zorunda oluşlarını okuyoruz.
Kitabın yazım dili akıcı olsa da kurguyu çok beğenmedim. Açelya karakterinin bitmek bilmeyen en çok acıyı ben çektim dramı beni çok da tatmin etmedi. Sürekli ben kendi yoluma bakacağım diyip hiçbir şey yapmaması da çok sinir bozucuydu. Yani genel olarak Açelya dramı bana geçmedi. Baran karakteri de çok gelgitli birisiydi. Açelya'dan uzak durmak istese de bir türlü uzak kalamıyordu. Bu durumda yapabileceği en iyi şey Açelya'ya ondan sakladığı sırrı anlatmaktı ama onu da yapamıyordu.
O yüzden Baran da beni biraz sinir etti diyebilirim.
Kafkaokur dergisi uzun zamandır başlamak istediğim bir dergi serisiydi. Bu dergi serisine de serinin Ekim 2023 tarihinde çıkan 81. Sayısı olan Neşet Ertaş dergisi ile başladım.
Herkes gibi benim de çok sevdiğim bir halk ozanımız olan Neşet Ertaş'ın konu olduğu bu dergiyi okumak çok zevkliydi. Özellikle " Sen Benimsin Ben Senin, Yolcu, Yalan Dünya, Yazımı Kışa Çevirdin" eserleri çok sevdiklerim arasındadır. Bu dergi de nasıl bir çocukluk geçirdiği, Ozan olma sürecinde neler yaşadığı, nasıl başladığını konu alıyor.
Neşet Ertaş gibi sanatçılarımız her zaman hatırlanmalı, saygı ile anılmalıdır. Yaptığı eserler üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin bir yerde duyduğumuz an hâlâ tüylerimiz diken diken olur ve geçmişe bir hasret duyarız. Bu türküler her zaman bize geçmişin saflığını, güzelliğini hatırlatır.
Kitabımızın ana karakteri Hyewon, 27 yaşında bir dershanede eğitmenlik yapmaktadır. Bir gün Hyewon'a gizemli bir telefon gelir. Bu telefon sayesinde geçmişte kaybettiği eşyaları geçmişe giderek bulur. Hyewon kaybettiği eşyaları bulabilmek için kimi zaman çocukluğuna, kimi zaman ergenlik yıllarına döner. Bu sırada biz de Hyewon'un eskiden nasıl bir çocukluk geçirdiğini, neler hissettiğine tanıklık ediyoruz.
Kitapta da gördüğümüz üzere Kore'nin aile ve toplum yapısı bizim ülkeye çok benzemektedir. Hyewon'un çocukluğunda okuldakilerden gördüğü zorbalık, dışlanma gibi konular hâlâ günümüzde de çocukların yaşadığı sorunlardır. Hyewon'un bu yaşadığı zorlukları okuyoruz ve bunlarla nasıl başa çıkmaya çalıştığına tanıklık ediyoruz.
Baştan söylemeliyim ki o kadar güzel bir kitap ki elinizden bırakamıyorsunuz. Kitap kesinlikle beni çok etkiledi ve hayatımın bir yerlerine dokundu gibi hissediyorum.
Ove; eşini kaybetmiş, tek başına yaşayan, yaşlı, huysuz, asi, hazırcevap ve garip takıntıları olan bir adamdır. Garip takıntıları yüzünden başta komşuları olmak üzere tüm insanlara hayatı zehir etmekle beraber komik, espiritüel ve belli etmek istemese de aslında pamuk kalpli bir adamdır. Bir gün Ove'un oturduğu mahalleye iki çocuklu bir çift taşınır ve bu şekilde Ove'da biraz değişmeye başlar.
Ove gibi bir karakteri okumak çok zevkliydi. Bakıldığında asi, huysuz bir adam olsa da çok komik bir karakterdi. Kitap başından sonuna kadar benim için çok güzel geçti. Kitap derinleştikçe Ove karakterinin neden bu hale geldiğini, niye böyle huysuz olduğunu, neden garip takıntıları olduğunu daha iyi anlıyoruz. Ove karakteri çok bizden bir karaktermiş gibi hissettiğim. Özellikle o yaptığı huysuzluklar, her sabah mahalleyi teftişe çıkması, kurallara uymayan insanları inatla uyarması... Çok özel bir karakter oldu benim için Ove.
