Edep ile yürüyen insan sözünü tartarak konuşur, vefayı elden bırakmaz, ölçüyü korur, haksızlıktan uzak durur; çünkü bilir ki insanı yücelten malı, makamı değil, hâli, ahlâkı ve duruşudur.
Hayatta öyle anlar vardır ki, etrafınız insanlarla dolu olsa bile, kendinizi yapayalnız hissedersiniz. Çünkü içinizdeki fırtınayı anlatacak tek bir kelime bulamazsınız, bulsanız da anlayacak kimse yoktur.
Eğer bir insan gerçekten acı çekiyorsa, onun bu acısını kelimelerle tarif etmesini, ağlayıp sızlamasını beklemeyin. Gerçek ve derin acı dilsizdir. O, insanın içine gömülür ve insanı sessizce tüketir.