Gazze'de olmayı dileyen, oranın atmosferini, durumunu görmek ve daha iyi anlamak isteyenlerin okumasını rica ediyorum.
Bombalardan nasibini almış binaların, kendilerini lanetlenmiş hisseden insanların arasında biri oluyorsunuz. Aslında Fransız fotoğrafçı Julien ile Nebil'in hayatına dilsiz, sağır bir insan olarak yanlarında oluyorsunuz. Zaten konuşsanız Nebil'e veya gazze sokaklarında koşuşturan çocuklara ne diyebilirsiniz ki? Bu haksız savaşın, zulmün biteceğini mi?
Niye bilmiyorum ama oradaki insanların hep bir umudu olduklarını düşünürdüm ta ki bu kitabı okuyana kadar. Yani bu protestolar, düzenlenen yürüyüşlerin falan onlara umut, bi ışık olduğunu düşünürdüm. Ama kitaptaki karakterler öyle değil.. Belki de onlar bu duruma alıştılar. Kaderlerine, yazgılarına boyun eğdiler. Artık bombalardan kaçmak, ölmek, ordan oraya sürülmek hayatlarının bir parçası olmuş.
Ama Nebil hayatına kitapları dahil etmiş. Küçüklüğünden ölümüne, sürgünden cezaevine... hayatında kitaplara hep yer vermiş. Ölümlere, sürgünlüğe hep kitaplar sayesinde kabullenmiş. Ve kitaplar sayesinde yaşamış. Zaten yazarın da dediği gibi:
kitaplar hala bizim en büyük kurtuluşumuzdur: kaçmak için değil, yaşamak için.
Reklam
Meryem.. Leyla.. Küçük meleğim Azize..
...
Normalde duygusallığı yoğunlukta olan kitapları okumaktan kaçınırım. Hemen ağlarım, üzülürüm, etkisinde kalırım. Ama bu kitabı okumaya ihtiyacım varmış.
Bu dünya herkese su aynı tasta verilmiyo. Kimisine altın tas kimisine gümüş, bakır. Kimisine tasta değil kaşık da veriliyor. Yukarıda saydığım isimlerde ve belki bilmediğimiz nice kızlar, kadınlarda şansız mı demeliyim bilemiyorum ama. Okurken üzüldüğüm, sinirlendiğim ve yer yer ağladığım bi hayatları vardı. Fazla spoiler de vermek istemiyorum ama Raşit Allah senin belanı versin şerefsiz
Sonuç olarakda benim, diğer kızların, kadınların bu saydığım ve sayamadığım isimler için, insanlar için daha çok okumalıyız. DAHA ÇOK VAR OLMALIYIZ. Sadece kendimizi, ülkemizdeki kadınları kızları düşünerek değilde tüm kadınları, kız çocuklarını düşünerek dünyada daha çok yer edinmeliyiz.
Ve hangi koşulda hangi ülkede olursak olalım biz çok güçlüyüz. Bana bunları tekrar hatırlattığı tekrar önem kazandırdıkları için Meryem'e, Leyla'ya teşekkür ederim.
Katil nasıl o olur yaa1000Kitap
Ahmet Ümit her zaman seveceğim bir yazardır. Her kitabını farklı bi solukla okurum. Bu kitabı da ayrı bi beğendim.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki katil assla tahmin ettiğim kişi çıkmadı. Hala daha nasıl olur yaa diyorum. Ve işte Ahmet Ümit, işte İstanbul hatırası..
Kitapta istanbul tarihiyle bilgilerde yer alıyor. Okuru sıkmayan, tarih kitabı gibi hissettirmeyen ama o bilgileri de akla kazıyan bi anlatımı var. Tarih sevenler kitaptaki bu ayrıntıyı sevebilir. Cinayetlerin anlatımı ve katili ustaca saklanması kitabı sıkıcı halden kurtarmakla birlikte okuyucuyu kitaba bağlıyor.
Okumanızı tavsiye ederim.
Herkese iyi okumalar :)