Ayşe Özay
@ayseozay
Şu anda okuduğu kitaplar
-"Şu savaşa sövüp sayıyordum. Dışarıdaki bu kâbus, bu korku, peşimizde birileri olmadan şu salonda oturmuş, havadan sudan sohbet ederek konyağımızı yudumluyor olsaydık.."
- "Biliyor musunuz", dedi, ikimiz de kovalanıyor olmasaydık şimdi burada, bu evde oturup birlikte konyak içemezdik.. "
Bir başkası olsa, derler ya, "içini döktüğü için" rahatlardı... Ben rahatlamadım! Öfkeliydim, kendime karşı öfkeliydim. Bana hep böyle olur. Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır, içimde ne varsa, tuttuğum ne varsa boşaltırım, bitmez tükenmez bir gevezelik başlar ; daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile.
"Bu ne büyük mutluluk!" demiştim kendi kendime. "Başka bir yerde olmak ne büyük ihtimalle mutluluk! Ne büyük mutluluk aile sofrasında olmamak!"
Babamın... sırtıma yüklediği ismi mümkün değil tahmin edemezsiniz: İsyan! Evet, İsyan! "Boyun eğmeme", "Ayaklanma", "İtaatsizlik". Oğluna "İsyan" diye seslenen bir baba görülmüş müdür hiç?
Hem zaten geleceği kuran, geçmişe dönük özlemlerimiz değil de nedir?