Ben galiba hep araftayım. Belki de aynı anda çok fazla şeyi düşünüyor ama hiçbirini tutkuyla istemiyorum.
Reklam
Düşününce ne tuhaftı aslında; anlar akıp gider, yürekler katılaşır, bedenler yaşlanır, yeminler unutulur ve en güçlü inançlar bile sarsılırken, gerçeği iki boyutlu temsil eden ve dolayısıyla yalandan ibaret olan bir fotoğraf hiç degişmeden kalabiliyordu, sonsuz bir sadakatle.
Peri yatağında oturup güncesini açtı ve ilk notunu yazdı: Galiba Rab rengarenk, binlerce parçası var. Kimine sorsan, sevgi, merhamet, rahman dolu; kimine sorsan öfkeli, mesafeli, kahredici. Bence Tanrı bir Lego seti. Herkes kendine göre inşa ediyor sanki.
Rab, baktığında ne kadar basit bir kelimeydi ama nasıl da karmaşık aslında. Yaptığın her şeyi görüp duyacak kadar yakındı ama ulaşılması imkânsız.
Reklam