Böylece karanlıklar içinde yitip gittim, her şey ama her şey duruldu. Ama yukarıların bitmeyen şarkısı devam ediyordu, havanın hiç kesilmeyen sesi uzaklardan gelen tınısız bir uğultu gibiydi. Bu uçsuz bucaksız ve cılız ezgiyi o kadar uzun süre dinledim ki şaşırtıcı bulmaya başladım; hiç kuşkusuz tepemde dönüp duran gezegenlerin senfonisi, yıldızların şarkısıydı bu.