Yaşamak güzeldi;sabahlar,akşamlar vardı.Bin türlü güzel şeylerle doldurduğumuz saatler vardı.Uyumak ve uyanmak vardı,rüyalar vardı,hayaller vardı.Bu sevimli budalanın kollarında kendisini kaybetmek ve sonra gene orda,onun içinde kendini bulmak vardı.
Yakınlarımız,sevdiklerimiz için ölümü kolay kolay kabul edemeyiz.Kendi ölümümüzle bütün meseleleri hallediyor fakat sevdiklerimizin yanımızdan gitmesiyle insan temelinden yıkılıyor.