Okuduğum değerli kitaplardan birisiydi benim için ve yazıma şu alıntı ile başlamak istiyorum:
"𝐙𝐢𝐲𝐧𝐞𝐭; 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧ı 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧𝐚, 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧ı 𝐫𝐚𝐛𝐛𝐢𝐧𝐞, 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧ı 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢𝐧𝐞 𝐮𝐥𝐚ş𝐭ı𝐫𝐚𝐧𝐝ı𝐫. İ𝐧𝐬𝐚𝐧ı𝐧 𝐳𝐢𝐲𝐧𝐞𝐭𝐢, 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧ı𝐧 𝐚𝐲𝐧ı 𝐳𝐚𝐦𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐫𝐮𝐡𝐮𝐝𝐮𝐫, 𝐞𝐥𝐛𝐢𝐬𝐞𝐬𝐢𝐝𝐢𝐫, 𝐝𝐢𝐥𝐢𝐝𝐢𝐫, 𝐞𝐥𝐢𝐝𝐢𝐫. 𝐎𝐲𝐬𝐚 𝐳𝐢𝐲𝐧𝐞𝐭𝐥𝐞𝐫𝐢𝐦𝐢𝐳 𝐚𝐳𝐚𝐥𝐝ı𝐤ç𝐚, 𝐛𝐢𝐳𝐢 𝐠ü𝐳𝐞𝐥, 𝐢𝐲𝐢, 𝐡𝐚𝐲ı𝐫𝐥ı, 𝐠ü𝐯𝐞𝐧𝐢𝐥𝐢𝐫 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧𝐥𝐚𝐫𝐚 𝐝ö𝐧üş𝐭ü𝐫𝐞𝐧 𝐬ı𝐫𝐫ı 𝐤𝐚𝐲𝐛𝐞𝐭𝐭𝐢𝐤. 𝐊𝐞𝐬𝐢𝐧𝐥𝐢𝐤𝐥𝐞 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧𝐥ı𝐤 𝐭𝐚𝐫𝐢𝐡𝐢𝐧𝐢𝐧 𝐞𝐧 𝐤ö𝐭ü 𝐝ö𝐧𝐞𝐦𝐢𝐧𝐝𝐞 𝐝𝐞ğ𝐢𝐥𝐢𝐳; 𝐚𝐬𝐫ı𝐦ı𝐳ı 𝐭𝐚𝐦𝐢𝐫 𝐞𝐝𝐞𝐛𝐢𝐥𝐢𝐫𝐢𝐳, 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢𝐦𝐢𝐳𝐢 𝐠ü𝐳𝐞𝐥𝐥𝐞ş𝐭𝐢𝐫𝐞𝐛𝐢𝐥𝐢𝐫𝐢𝐳, 𝐢𝐲𝐢𝐥𝐢𝐤𝐥𝐞𝐫𝐢𝐦𝐢𝐳𝐢 ç𝐨ğ𝐚𝐥𝐭𝐚𝐛𝐢𝐥𝐢𝐫𝐢𝐳."
Yazar işte bunun için, ziynetlerimizi latif bir dille bize hatırlatmış, kitabı okudukça, ziynetlerimizi yeniden kuşanmamızın gerekliliğini derinden hissedeceğiz, onları yeniden kuşanmazsak neyi kaybedeceğimizin de farkına varacağımızı hatırlatıyor.
Konusu;
Kitapta 12 farklı konu işlenmiş ve her konu öncesi konuyla ilgili bazı yazarların, peygamberlerin ve islam âlimlerinin alıntıları bulunuyor. Konu bitiminde ise kısa nüktelere yer verilmiş. Yazarın kullandığı akıcı ve latif dil ile tatlı bir büyüğünüzden sizi incitmeyecek kelimelerle nasihat dinlermiş gibi hissediyorsunuz.
Keşfedilmemiş kitaplar vardır, bu kitabın da onlardan bir tanesi olduğunu düşünüyorum. Manevi anlamda ruhumuzu diriltecek ve hasletlerimizi hatırlatacak zarif bir kitap kendisi.