Hepsi palavra, Papi! En düzenli,en hesaplı, hayatını en dahice hazırlayanı bile kaderin bilinmeyen yanı karşısında bir oyuncak.
Yalnız yaşanılan an kesin. Gerisi talih,talihsizlik,alınyazısı denen şey ya da Tanrı'nın esrarlı ve anlaşılmaz parmağı.
Sonra toparlanıyor ve kendi kendime şöyle diyorum: ''Kaçıp kurtulana kadar kaç kere başarısızlığa uğradın? Yedi sekiz kere, değil mi ? Eh,hayat da böyle. Bir bankoyu kaybeder,ötekini kazanırsın! Gerçekten sevilirse hayat budur!''
Siz yaşamak için yaşamaya koyulacak yetenekten bile yoksunsunuz. Hayat aynı ideolojiye sahip olmayan insanlar arasında sonu gelmez savaşlardan mı oluşmalıdır sadece?