Aysu Ulusoy
@ayssulusoy
37 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
KIYIDA
‘’ Bir kapı açılmış da, kimsecikler girmemiş gibi. Dudakların ucuna gelen ve orda kalan bir söz gibi. Dalgınlık gibi bir şey. Sigarayı yanar bırakmışsın gibi. Öyle, tüten bir şey belki. Belki sessiz. Belki sessiz değil, çıkmayan büyük bir çığlık gibi. Koptu kopacak bir çığlık gibi. Ve biraz da acıyla yuğurulmuş gibi. Küskünlük gibi. Sevdaya ilişkin bir söz gibi. Sarımsı bir şey. Yeşilimsi.. morumsu… Dönmeyecek birine mendil sallamak değil, birini dört gözle bekler gibi. Sevdiğine mektup yazmak gibi. Onun adını bir yerde duymak gibi. Onun adına benzer bir ad duymak gibi. Öyle bir adın kulağına çalındığını düşünmek gibi. Sanki…
Reklam
``Beni bırakma.
Sil içimden su korkuyu. Kaldır aramızda duran soru işaretlerinin karanlığını artık. Iri, koyu ve sinsi karanlığını kaldır soruların. Seni istiyorum, beni bırakma.``
``Beni anlıyor musun, sevdiğim? Son umudumsun. Geldiğim katranın içine yeniden itme beni. Beni bırakma. Güzelliğin ve umudun isitsin istiyorum gözlerimi. Bırakma beni. Geceden usandım, gündüzü alma üstümden. Esirgeme, daha yeni alışıyor gözlerim ışığına. Çekme, durusun. Ve umut nedir, çoğalsın yüreğimde, esirgeme. Seni seviyorum. Güzelliğini seviyorum. Alnının gülerken beliren kirisigini seviyorum. Kasının arada bir kalkar gibi olmasını ve gözlerini ve bana bakisini, umut veren bakisini ve ateşini gözlerinin, ısıtan ve ellerinin serinliğini seviyorum. İyiliğini Ve bana çapraz çıkan her şeye karşı, yanımda olmanı seviyorum. Beni bırakma.``
O gelince şenlikler içinde kalıyor yüreğim.
Henüz hiçbir şeyimiz yok. Geçmişe yönelik belirli bir görüşümüz yok. Sadece felsefe yapıyor, tasadan yakınıyor ya da kafayı çekip duruyoruz. Çok açık bir şey ki, bugünü yasamak için önce geçmişin kefaretini ödememiz, onun hesabını görmemiz gerekir. Bu kefaret de ancak acı çekerek, olağanüstü, sürekli bir emekle ödenir.
Reklam