İnsanlar olarak doymak nedir bilmediğimizden, neredeyse hep mutsuzuzdur. Arzu ettiğimiz şey uğruna onca ter döküp ona ulaşırız ve ardından, ilgimizi her seferinde kaybederiz. Tatmin olacağımız yerde canımız sıkılır ve bu sıkıntı karşısına daha başka, daha büyük şeylere kayar gönlümüz.