İyi bir hikaye değildi. Ne kadar düşünürsem düşüneyim anlatacak güzel bir yanını bulamıyordum. İyiliğe dair tek bir cümlesi bile yoktu. Güzel olabilecek tüm detayları canavarlar yutmuştu. Kötü bir hikayenin içinde yalnız ve korkmuş bir çocuktum.
“Senden fotoğrafını çaldığım için pişman değilim, Balkan Kızı,” diye fısıldadım boşluğa doğru. “O kadar güzel gülmeseydin giderken fotoğrafını yanımda götürmezdim.” Yüzüm değil, benim en büyük yaram oydu.