Dostsuz olmak talihsizlik gerçekten, fakat insanların yüreği, açık bir çıkarları sebebiyle önyargıya kapılmadıkça, kardeşçe sevgi ve hayırseverlikle doludur.
“Fakat hayatta kalanlara karşı görevimiz, onların mutsuzluğunu ölçüsüz bir keder sergileyerek arttırmaktan kaçınmak değil midir? kendine karşı da borcun var; zira aşırı üzüntü, gelişime ya da zevke, hatta gündelik hayattaki sorumluluklarına engel olur ki, o zaman insan topluma layık olmaktan çıkar.”