Kaktüsler bana mütevazi insanları hatırlatır. Hani özel bir ilgi istemez, her gün sulaman gerekmez, hatta bu yüzden evin bir köşesinde unutulursun ya, yine de solmazsın.
Konusmaya ne lüzum vardi? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.
Bir zamanlar birbirlerinden ayrilmak, birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmis olmasalar, belki de birbirleri için ne kadar kiymetli olduklarini hâlâ bilmeyeceklerdi.