Eda AYAZ
@ayzeda
İstanbul
134 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Kitapta çocuğun adı yok çocuk çocuktur.
Kitabı okuduktan sonra aslında o çocuk benmişim dedim. Evet o çocuk benim ve benimde bir beyaz gemim var evet bende balık olmak istiyormuşum...
Dağlara kayalıklara isim vermesi onlarla selamlaşması, çantasıyla konuşması beni de çocukluğuma götürdü.
Her sıkıntı da her korktuğumda insanlardan anne babadan yardım almak istemez sadece ağlayacağım ve sadece ben konuşayım o dinlesin bir ağacım vardı incir ağacı...
Reklam
Evlerin arkasından bakmak, bir insana sırtından bakmak gibiydi. İçinde neler olduğu hiç anlaşılmaz.
”Eğer yıldızlar insan olsa, gökyüzü onlara dar gelir, sığmazlardı. Eğer balıklar insan olsa, nehirler ve denizler onlara yetmezdi.”
Bilirim, dışarısı çok çok karanlık, çok çok soğuk olur. Rüzgar, acı acı eser. Böyle gecelerde, en büyük dağlar bile, evet onlar bile, birbirlerine sığınırlar.
Reklam