Yazar:
Cengiz Aytmatov
Çevirmen:
Murat Acar
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
166
Basım Tarihi:
Mart 2008
İlk Yayın Tarihi:
1957
Yayınevi:
Ufuk Kitapları
Orijinal Adı:
Rusça: Белый пароход [Belyy parokhod]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Kırgızistan
ISBN:
9789756065549
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Beyaz Gemi
76,7bin okunmaÖtüken Neşriyat · 9 Ekim 2023 · 168 s.
Beyaz Gemi
4.712 okunmaÖtüken Neşriyat · Mart 1999 · 174 s.
Beyaz Gemi
1.434 okunmaNora Yayınları · Nisan 2020 · 184 s.
Beyaz Gemi
1.652 okunmaKetebe Yayınları · Haziran 2021 · 180 s.
Beyaz Gemi
946 okunmaElips Kitap · Haziran 2006 · 144 s.
Beyaz Gemi
658 okunmaUfuk Kitapları · Mart 2008 · 166 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merkezinde çocukların olduğu kitapları bir başka seviyorum.Beyaz Gemi'nin baş kahramanı 7-8 yaşlarında hayal kurmayı çok çok seven , anne ve babası tarafından terk edilmiş bir çocuk.Dedesinin ona anlattığı efsaneyi çok benimsemiş ve hayal ettikleri genel olarak bu efsane üzerine.Çocuğun o hayalleri, eniştesinin altında ezilen dedesinin durumları anlatılmış.
Dedesi iyi birisi ancak boyun eğen, pasif bir iyi.
Çocuk iyiliği sembolize ederken eniştesi de kötülüğü etmiş.Sanki iyilikten kötülüğü izliyorsunuz.Çok masum..
Sonuna yaklaştıkça kitabın, çocuk kötülere cezasını verebilecek kadar güçlenecek, inancı onu yarı yolda bırakmayacak düşüncesindeydim.Ama hayallerine kapılan çocuk öldü.Böyle bitmemesi gerekiyordu derken yazarın kitaba dair açıklamaları vardı son sayfalarda.
Kimse böyle bitmesini istememiş anlaşılan.Çocuğun ölmesinden tutun pek çok nokta eleştirilmiş.Bu yüzden açıklamalarda bulunmuş.
Şu sözü yetti bana ; "zafer Orozkul'un (eniştesinin) değildir... kötülüğün iyiliği yenmesi burada bile göstermekliktir.Evet, çocuk ölüyor ama ahlâk üstünlüğü onda kalıyor."
Sonu böyle olmasa çok sıradan olurmuş diyorum şu an.
Bazen iyi dediklerimizin bizi yanıltması da olağanüstü bir şey değil.Yanlış tanımak değil bu(bazen yanlış da tanırız).İsteğine ulaşması için yolundan sapabilir, çok iyi birisi desekte.Dedenin iyimser ama kendindeki gücü keşfedememiş olmasından dolayı çocuğu hayal kırıklığına uğratması gibi.İyilerdir belki ama doğruyu seçecek kadar güçlü değillerdir...
Cengiz Aytmatov~ Beyaz Gemi
Beyaz Gemi, annesi ve babası tarafından terk edilen, dedesiyle büyüyen 8 yaşlarında bir çocuğun ağzından anlatılıyor.
Mümin dede, pamuk kalpli, iyilik sever, hoşgörülü bir adam.
Ve benim bu kitapta en sevmediğim karakter: Orozkul.
Orozkul; iyilik nedir bilmeyen, bencil, kendini bilmez lüzumsuz adamın teki.
Alkol alıp karısını döven beş kuruş etmez bir adam...
Bu 8 yaşındaki isimsiz çocuğun en büyük hayali" Beyaz Gemi" .
Kaptan olduğuna inandığı babasını aramasını konu alıyor zaten kitabımız. Boynuzlu Maral Ana başta olmak üzere pek çok efsanevi karakterler de var.
Beyaz Gemi, masalla gerçeği birleştiren bir kitap.
O ,8 yaşındaki çocuğun saf, tertemiz, kirletilmemiş dünyasından hayatın gerçek yüzüne değiniliyor kitabımızda.
Kurgusu özellikle çok dokunaklı ve çok içtendi
Cengiz Aytmatov'un bütün eserlerini okumanızı tavsiye ederim... Kendine özgü anlatım ve kurgusuyla bu eseri de tabii ki muhteşem bir kitap! Dramatik yönleri ağır basan, sizi sürükleyip içine alan güzel bir kitap! Keyifli okumalar... :)
Kitapta çocuğun adı yok çocuk çocuktur.
Kitabı okuduktan sonra aslında o çocuk benmişim dedim. Evet o çocuk benim ve benimde bir beyaz gemim var evet bende balık olmak istiyormuşum...
Dağlara kayalıklara isim vermesi onlarla selamlaşması, çantasıyla konuşması beni de çocukluğuma götürdü.
Her sıkıntı da her korktuğumda insanlardan anne babadan yardım almak istemez sadece ağlayacağım ve sadece ben konuşayım o dinlesin bir ağacım vardı incir ağacı...
Açıkcası beni sıkan bir kitap oldu. Toprak Ana'dan sonra hayal kırıklığı oldu benim icin. Okumsanız da bir sey kaybetmeyeceğiniz bir kitap diyebilirim.
Beyaz Gemi1000Kitap
Kenara itilmişliklerin arasında yıllardır bekleyen bu kitabı çekip nihayet okuyabildim.Bilsem ki etkisinin bu kadar muazzam olacağını,kütüphanemde birkaç kez okunacaklar arasına koyardım.Minicik bir çocuk yüreği gelip yerleşiveriyor içinize.Siz de beyaz gemi bekler,kötülüklerde bile tutunacak dal arar,inanılmayacak efsanelere inanmış buluveriyorsunuz kendinizi.Yazar sonunda da ters köşe yapıyor ve mutsuz gibi gözüken sonda inadına kötülüğe direnmenin zaferini de yaşatıyor size.
Beyaz Gemi, Kırgız yazar Cengiz Aytmatov'un 1970 yılında yayınlanan eseridir. Yazar bu kitabı Rusça kaleme almıştır. Öykü tadında kısa bir romandır.
Kitabın isminden başlayarak yola çıkalım; beyaz renk saflığı, masumiyeti, temizliği temsil eder. Gemi ise umudu temsil eder. Alegorik bir anlatımı olan eser Sovyet rejimine bir eleştiridir aslında.
Bir grup insanı konu alan kitabın baş kahramanı adsız bir oğlan çocuğu. Onun gözünden okuyoruz olayları. Annesi ve babası tarafında terkedilmiş ve dedesine bırakılmış bu çocuk, yaşadığı yerden görünen büyük Isık gölünü izlemeye gidiyor her gün. Tek oyuncağı olan dürbünüyle izliyor göldeki beyaz büyük gemiyi. Orda babasının çalıştığını ve bir gün kendisini almaya geleceğine inanıyor hep.
Eserin kötü karakteri Orozkul(anlamı Rusun kulu demekmiş), iyi karakteri Momun( Mümin) dededir. Bunlar da sembolik kahramanlardır. Yer yer destansı bir anlatım da var kitapta. Kırgız efsanesi olan Maral Ana efsanesinden bahsediliyor. Kitabın sonu da çarpıcı bir son olmuş. Böyle bitmesini beklemiyordum hiç.
Cengiz Aytmatov'dan okuduğum ilk kitap bu oldu ve yazarın dilini sevdim. Eğer bu yazardan daha önce bir eser okumadıysanız başlamak için uygun sanırım. Okumanızı tavsiye ederim. :)
Çok güzel kısa bir hikaye. Yalın, anlaşılır ve etkileyici bir dil ve anlatım. Romanın hikayesi çok güzel ama sonu daha ayrıntılı daha açıklayıcı bir şekilde bitebilirdi diye düşünüyorum. Kesinlikle tavsiye edilir. 9/10 Cengiz Aytmatov 
Beyaz Gemi
Cengiz Aytmatov Beyaz Gemi
Kitap hem çok etkileyici hem çok samimi. Baş karakterlerden Mümin dede günlük hayatta karşımıza çıkan ve eski toprak diye nitelendirdiklerimizden.Kitabı okurken aklıma "İyileri aptal sandığımız yerde yitirdik insanlığımızı.." sözü defalarca geldi. Evet çocuk ölüyor ama ahlâk üstünlüğü yine onda kalıyor. Ben tarafından kitap kesinlikle okunmak için tavsiye ediliyor.
#CengizAytmatov II. Dünya Savaşı'nın şiddetle devam ettiği zaman zarfında Kırgızistan'ın bir köyünde devam eden mücadeleye değinilmiştir. Her yaştan insanın bu savaşa karşı duruşunu #savaş esnasında geride kalanların buhranına yer verilmiştir. #İnsan ve #insanlığa dair umudunu yitirmeyen karakterlere yer vererek okurun kalbine dokunacak bir yaşam kesiti sunmuştur. #Sultanmurat kitabın ana karakteri olan bir çocuktur. #Savaşa babasının çağrılmasıyla, evin bakım yükü onun omuzlarına kalmıştır. Daha 15 yaşındaki Sultanmurat için artık hayatın tanımı daha başkadır. Okul sıralarından alınarak cephedekilere yardım sağlamak amacıyla tarlaları sürüp ekin alması gerekirken aynı zamanda babasından kalan atların bakımını yaparak sınıf arkadaşlarıyla zorlu bir zamandan geçmektedir. Birde Mirzagül vardır onun için. Babasından sonra ikinci derdi, başka bir gönül yarası. İfade edemediği içine sığdıramadığı duyguları. Anasının hastalığı, kardeşlerinin baba hasretiyle ağlamaları ve onları teskin edememenin ağırlığıyla yaşamaktadır. Kitap Sultanmurat'ın gözünden olaylara farklı bir bakış açısı vermektedir. Sayfa sayısı #150 olan kitap tek okuyuşta bitirebileceğiniz bir eserdir. Akıcı dili ve insana geçen duygularıyla merakla bir sonraki sayfaya gitmenizi sağlamaktadır. Yalnız sonu konusunda ciddi bir sürpriz vardır. Yazar size bir tokat çarpıyor resmen. Son bölümü tekrar okumak zorunda kaldım ve beni ciddi anlamda düşündürdü de .Aşağı küçük bir alıntıda ekliyorum..
.....
" Aksay, Göksay, Sarısay.. dolaştım bunca diyar..
Bulamadım, bulamadım oy! Senin gibi yar..
Yazar Hakkında
Cengiz AytmatovYazar · 68 kitap
Cengiz Aytmatov, (Kırgızca: Чыңгыз Айтматов (Çıňğız Aytmatov), Rusça: Чингиз Торекулович Айтматов) (d. 12 Aralık 1928, Kırgızistan - ö. 10 Haziran 2008, Almanya).
Ünlü Kırgız Türkü edebiyatçı, gazeteci, çevirmen ve siyasetçi. 12 Aralık 1928 tarihinde Kuzeybatı Kırgızistan'daki Talas eyaletinin Şeker köyünde doğdu. Babası Torekul Aytmatov, Sovyet Kırgızistanı'nda seçkin devlet adamı idi, ancak 1937'de tutuklandı ve 1938'de kurşuna dizildi. Tatar kızı olan annesi Nagima Hamziyevna Abdulvaliyeva tiyatro aktrisiydi. Adı, Cengiz Han'dan esinlenerek konulmuştur.
Gençliği sıkıntılı bir döneme denk gelmişti. O dönemde zaten yeni yerleşmeye başlayan siyasî sistemle, bir de savaşla mücadele etmek zorundaydı. Çok genç yaşta çalışmaya başladı; çünkü II. Dünya Savaşının SSCB üzerindeki etkileri gençleri de etkiliyordu, yetişkinler savaşta olduklarından, gençlere büyük iş düşüyordu. On dört yaşında köyündeki sekreterliğe girdi. Burada tarım makinelerinin sayımı, vergi tahsildarlığı gibi işlerde çalıştı. Köyünden, Kazakistan'a giderek Cambul Veterinerlik Teknik Okulu'nda okudu. Daha sonra şimdiki Kırgızistan'ın başkenti olan Bişkek'e giderek burada Frunze Tarım Enstitüsü'nde öğrenimine devam etti. Ardından Maksim Gorki Edebiyat Enstitüsü'ne geçti ve 1956 ile 1958 yılları arasında Moskova'da okudu. Yazmaya bu yıllarda Pravda gazetesinde başladı. Yazdığı eserleriyle üne kavuştu ve 1957 yılında Sovyet Yazarlar Birliği'ne üye kabul edildi. 1963'te Lenin Ödülü'nü aldı. Eserleri yüz elliyi aşkın dile tercüme edildi. 1990-1994 yıllarında Sovyetler Birliği'ni ve Rusya Federasyonu'nu, sonra ise 2008 yılına kadar Kırgızistan Cumhuriyeti'ni büyükelçi olarak temsil etti.
Aytmatov, Gün Olur Asra Bedel romanının film çekimleri için gittiği Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nin başkenti Kazan'da 16 Mayıs 2008'de rahatsızlandı ve böbrek yetmezliği teşhisiyle tedavi için Almanya'ya getirildi. Almanya'nın Nürnberg kentindeki Klinikum Nord'da tedavi gören Cengiz Aytmatov, komaya girdi.10 Haziran 2008 tarihinde Nürnberg'de hayatını yitirdi.
