Her ne düşünüyorsan, onları milyonlarca başka insan da düşünüyor. Her ne yapıyorsan, onlar da yapıyor ve hiçbiriniz sorumlu değilsiniz. Çünkü hepiniz ortaklaşa bir çabadan ibaretsiniz.
Binlerce kilometre geçtik, bir sürü farklı insan kılığına girdim ama hikaye aynı hikaye. Tek başına gülerken neden kendini salak gibi hisseder de insan, sonra da genellikle kendini ağlarken bulur? Nasıl olur da sürekli değişime uğrarken, hala aynı ölümcül virüs olabilir?
Telafi etsem bile artık beni kimse istemeyecek. Ne Seth. Ne de ailem. Dudakları olmayan birini öpemezsiniz. Ah, beni sev, beni sev, beni sev, beni sev, beni sev, beni sev, beni sev, beni sev. Kim olmamı istersen, olurum.
Ne kadar dikkatli olursanız olun, hep bir şeyleri kaçırmış gibi hissedeceksiniz; sizi derinden etkileyen, tamamını tecrübe edemediğinizi söyleyen o berbat his. Dikkat kesilmeniz gereken dakikaları hızla geçmenizin yarattığı o zavallı duygu hep kalbinizde olacak.
Yani o hisse alışsanız iyi olur. Günün birinde tüm yaşamınız bundan ibaret olacak çünkü.