Başkalarıyla birlikte olmayı istemiyorum, başkalarına ihtiyacım var.
Başkalarına güvenmem için başkalarının bana güvenmeleri gerek, bu yüzden başkalarına ihtiyacım var.
Gülümsemeyi istemem için başkalarının bana gülümsemesi gerek, bu yüzden başkalarına ihtiyacım var.
Sadece beni mutlu etmeleri için başkalarına ihtiyacım var.
Bir de iyi bir restoranın adresini vermeleri için.
Başlarda insanları güldürüyorum, o zaman benim için şöyle diyorlar: ‘’Eğlenceli biri’’, ‘’Onun yanında insanın canı hiç sıkılmaz.’’ Ama bu olumlu düşünceler uzun sürmüyor. Hayattaki her konu üzerine şaka yapabilen birinin yeterince derin ve duyarlı olamayacağına karar veriyorlar. Beni hızla inceliyorlar, bir kez inceledikten sonra da doğru notu verdiklerini düşünüp yanımdan ayrılıyorlar ve bir daha geri dönmüyorlar.