Kim bilir belki ben de anlarım kendimi. Anlayabilirim varlığımı. Ya da hepsinden vazgeçtim. Belki bir gün, ben de anlayabilirim suyu, ateşi, toprağı, havayı... Yanlış anlaşılmasın! Ders almak değildir anlamak. Tecrübe asla! Kıyasla da varılmaz bu noktaya. Sadece anladığının farkında olmaktır gereken.
Kim bilir belki ben de derim bir gün, "Kinyası ve Kinyas hayatını anlayabilmekteyim."
Ancak sanmıyorum. Ne o kadar sabrım var, ne de anlamaya merakjm. Ölümlü olduğunu unutamadıktan sonra ne gereği var anlamanın?