İçeri döndüğümüzde Gloria ile Jandira bulaşıkları yıkamaya koyuldular. Gloria'nın gözleri kıpkırmızıydı, deliler gibi ağlamışa benziyodu. Halini belii etmemeye çalışarak Totoca ile bana seslendi:
"Çocuklar, yatma vakti geldi."
Bunu derken bize baksa da artık biliyordu ki hepimiz çocukluğumuzu yitirmişdik. Hepimiz büyüktük, büyük ve hüzünlü, Noel sofrasında payımıza düşen hüznü mideye indirmiştik.