Karanlık... Soğuk havayla iyice ağırlaşan bir karanlık. Uzaklardan şarkılar geliyor kulağına, neşeli kadın sesleri, ayarını yitirmiş sarhoş naraları, biri küfrediyor ana avrat, belki ağlıyor biri hıçkıra hıçkıra, belki biri sessizce ölüyor bu gürültünun, bu hengamenin ortasında. Umrunda değil.
"Sadece bir dakika korkacaksın. Sonra gökyüzüne çıkacağız ve her şey iyi olacak. Havadaysak havadayızdır, yapabileceğimiz bir şey yok, değil mi? Teslim olmak zorundasın. En zor kısmı, oraya varmaktır."
"Ve o genç adamla aranızda geçenleri kastetmiyorum çünkü o şeyler gelip geçicidir,bu da öğrendiğimiz acılı derslerden biridir. Sanırım farklı bir tür kalp kırıklığı yaşıyorsun. Belki ne yapacağımızı bilmediğiniz bir dünyada olmanın verdiği bir kalp kırıklığı. Anlatabiliyor muyum? "