Manon sırtüstü yatarken burnunu ona sürten Abraxos'tan calız bir inilti çıktı.
"İyiyim.." diye mırıldandı Manon. "Ben..."
Manon alacakaranlıkta uyandı.
Abraxos yanına kıvrılmış, ejderhanın kanadı ona iğreti bir siper olacak șekilde çevrilmişti.
En azından Manon üşümüyordu. Fakat susuzluğu..
Manon homurdanınca Abraxos'un kanadı hemen geri çekildi ve meșinimsi bașı ve endișeli gözleri ortaya çıktı. Manon güçlükle "Seni... anne tavuk," dedi.