Puan vermedi
Kitap Yorumu: Ihtilal 3 - Zerda / Binnur Şafak Nigiz
Özet
Herkes Zeliha ve Gurur'un ayrıldığını düşünmeliydi... çünkü bazı
gerçeklerin ortaya çıkması gerekiyordu.
Emsal'in Gurur'u psikolojik olarak yıkmak için kurduğu planlar, beklemediği bir anda Gurur'un zekâsıyla tersine döner ve tüm oyun onun üzerine patlar.
Ama asıl kırılma noktası, Emsal'in maskesinin düşmesi değil; kendini iyi biri gibi gösterirken en büyük darbenin taptığı kızı Eylül'den gelmesi oldu. Eylül, bir gecede büyümek zorunda kaldı. Taşıması gereken gerçekler ağırdır... ve bu yüzleşmede yanında Eymen vardır.
Emsal'in ardından gelen olaylar zincirinde en büyük yıkımı
yaşayanlardan biri Yener oldu.
Hayatı askerlik olan bir adam için, artık göreve devam edemeyeceği kararı verildi. Yener'in toparlanması kolay olmadı elbette. Bu süreçte Simge ile arasındaki bağ ve Alaşafak Timi'nin Yener için görevlerinden vazgeçme kararı, en gurur verici anlardan biriydi bence.
Cenan ve Muşta arasında geçmişe dair konuşmalar ve yakınlaşmalar
olsa da, ikisinin de hâlâ cevaplaması gereken çok şey var.
Adnan ve Çolpan, Ecevit ve Ayça, Adnan ve Nihal, Mehtap ve Girdap... her bir ilişki, hem yakınlaşma hem de içsel çatışmalarla sınanmaya devam ediyor.
Her birinin hikayesi için ayrıca merakla bekliyorum favım kesinlikle Adnan ve Çolpan / Ecevit ve Ayça
• Yorum
Betimlemesi yüksek bir seri olmasına rağmen bu kadar akıcı olması ve
benim B12'm düşükken bile karakterleri, olayları bu kadar net hatırlayacak kadar bağımlı hale gelmem... gerçekten şaşırtıcı.
Șu an 4. kitabı bitirdim ama 5'i bekleyecek sabrım yok.
O yüzden 4'ü bile yavaş yavaş okuyorum ki bitmesin.
Bu beni bağımlı yapar mı ?
Hezarfen ve Lagari // #kitapyorumu2026 Okuma Raporları
Bayıldığım çocuk klasiklerinden biri daha. Tekrar tekrar unutulan tarihi bilgileri tazelemek çok iyi geliyor. Bu aralar benim B12 başına buyruk hareket ediyor da. Kitaba gelecek olursak böylesine köklü ve büyük başarılarla dolup taşan bir tarihe sahip olduğumuz için çok şanslıyız. Biz kendi başımıza böylesine teknolojinin geliştiği dönemde bile kendi çabamızla uçamazken, yokluğun hat safhada olduğu o dönemde adam kıtalar arası yolculuk yapmış. Ha ayrıca benim geri kalmışlığım mı bilmiyorum ama Hezarfen Ahmet Çelebi ve Evliya Çelebi'nin arkadaş olduğunu yeni öğrendim :,) Tarih çok daha ilgimi çekmeye başladı artık u bu konunun üstüne gitmeyi düşünüyorum (bir saat sonra bıraktı).
Reklam
+Kızımız ne iş yapar? -Kendisi ruhunu ele geçirenlerle uğraşıyor1000Kitap
Herkese selam!
Kitap betimlemeleri ve sonu hariç gayet başarılı olmuş. Yer yer atmosfere uygun (bazıları anlamsız geldi ama) resimler, elle yazılmış cümleler gerçekten kitapla bütünleşmiş vaziyetteydi. Ama betimlemeler: korku kitabı bile olsa bu kadar abartılı betimlemeler kitabın içine tam olarak giremememe neden oldu. Yani kitap size durup dururken “bir de bayıl istersen Feriha” dedirtebiliyor, yani ben böyle düşünüyorum. Ama şunu bilin ki, bu kitap benim ilk okuduğum korku kitabı. Yani bu işlerde adet nedir, racon nedir, bilemem. Ha bu arada; azdan az, çoktan çok gider. :)
Kitabın kapağını açar açmaz sizi tam bir kargaşa bekliyor, “aha!” diyorsunuz, “bütün kitap bu şekilde devam ediyorsa bittim ben…” Ama sonra biraz durgunluk oluyor, karakterleri tanımaya başlıyorsunuz, arada inler, cinler, periler, Sihirli Annem’den Betüş Peri falan “bir arkadaşa bakıp çıkacaktım.” diyor (ironi ;) ) tabii ortalara gelindiğinde işler bütün romanlarda olduğu gibi sarpa sarıyor sonra da o şekilde devam ediyor.
Ama bu son var ya bu son… Hani pazara gidersiniz; evin ihtiyaçlarını almak için meyve sebze ararsınız da sonra ihtiyacınız olanın yarısını bile almayıp tezgahın birinde muhteşem bir oyuncak, ya da tencere seti, ya da ne bileyim, bir bıçak seti: alakasız, ihtiyacınız olmayan bir şey görüp alıp eve geri dönersiniz… (B12 saolsun) işte bu son bana böyle hissettirdi. Bu sonda eksik bir şeyler vardı. Bu son, bu kitaba hiç uymadı. Bence bir kaç şey daha eklenebilirdi. Çok saçma bir yerde bittiğini düşünüyorum.
Kitabın ana teması bence şuydu: İnsanın güvenebileceği tek kişi yalnızca kendisidir. Özellikle de size kol kanat gerecek bir anne babanız yoksa. Zaten her anne babaya da maalesef ki güvenilmiyor. O yüzden yaslanacağınız tek yer sağlam bir duvar olmalı. **Gerisini yakın
Puan vermedi·32 syf.·
2026 17. kitabı
Bu hafta çocuklarımla okuduğum harika bir kitabı da araya sıkıştırmayı unutmamalıyım diyerek hemen yazıyorum,malum B12 eksik bende...
Çocuklar için yazılmış ama yetişkinleri de derinden etkileyebilen duygusal bir resimli kitap.Yazar ve çizerin ortak çalışması olan eser;yas,kayıp ve yeniden iyileşme temasını çok sade ama güçlü bir dille anlatıyor.Kitabın merkezinde Zeytin ve babası var.Eskiden sıcacık,huzurlu olan hayatları büyük bir kayıptan sonra değişiyor.Ev artık eskisi gibi kokmuyor,masallar yarım kalıyor ve sessizlik çoğalıyor.Ancak bahçedeki yaşlı meşe ağacı,baba-kız için bir sığınak ve umut alanına dönüşüyor.
Hikaye çocukların yas sürecini anlamlandırabileceği şekilde;önce,sonra ve şimdi zaman kavramları üzerinden ilerliyor.Bu yapı kitabı hem anlaşılır hem de duygusal açıdan etkileyici kılıyor.
Yas temasını çok yumuşak işlemesi;Ölüm ve kayıp gibi ağır bir konuyu korkutmadan anlatıyor. Çocuğun duygularını bastırmak yerine kabul etmeye alan açıyor.Çizimlerin çok güçlü olması,
Marco Somà’nın illüstrasyonları kitabın duygusunu taşıyan en önemli unsurlardan biri.Resimler bazen metinden daha fazla şey anlatıyor.Çocuk kitabı olsa da ebeveynlerde daha güçlü bir duygusal etki bırakabiliyor ve şiirsel anlatımla karşı karşıya kalabilirsiniz.
Kısa cümlelerle yoğun bir atmosfer kurulmuş.Özellikle sessizlik ve özlem hissi çok iyi geçiyor.
Çok hassas bir konu işlediği için bazı çocuklar için hüzünlü olabilir ona göre dikkat etmenizi önerebilirim.
Çocuklara “üzülmenin normal olduğunu”anlatan çok zarif bir kitap.En güçlü yanı,acıyı yok etmeye çalışmaması;onunla birlikte yaşamayı ve sevgiyi korumayı anlatması.
Kitabın hissi yüksek sesli değil;sessiz,sıcak ve içten.
Özellikle ebeveynle birlikte okunduğunda çocuklarla duygu konuşmaları yapmak için çok değerli bir araç olabilir.
5
Emarelerimde Sakladım Kalbimi(Spoilersız)
Pusula bitti ve ben gerçekten nasıl hissedeceğimi bilmiyorum.Pusulamı kaybettim.Beklediğim bir sondu.Ne kadar kaçmak istesem de bu mutlak sondan,kaçamadım.Bile bile ölüme yürüttü bu kitap beni.
Prometheus'un kim olduğunu en baştan beri biliyordum.Kimseden duymadım bunu,spoiler falan da yemedim.Nasıl bu kadar emin olduğumu bilmiyorum.Bazı sayfalarda kendimden bile şüphe duydum çünkü bu kadar emin olmam anlamsızdı.Fakat bakın işte,beklediğim gibi oldu.Ve bu canımı çok yakıyor.
Yine de Prometheus'a karşı en ufak bir kızgınlığım yok.Hâlâ ona hayranım.Prometheus Yunan Mitolojisinde ateşi çalan tanrının ismi esasen.Ve Prometheus ateşi çaldı,eminim bundan.Güneş onun ellerinde tekrar tekrar yandı.Tanrının Araf olduğunu kanıtladı.Sanırım en sevdiğim tanrı hep Prometheus olacak çünkü o ateşi çalarak tanrı oldu,o ateşle yeniden doğdu.
Bu seriye başlamamak için çok uğraştım çünkü beni mahvedeceğini hissediyordum.Hissettiğim gibi de oldu.Belki çok yanlış bir zamanda başladım,belki de tam zamanında.Yine de paramparçayım,yine de çalınan o ateşte yandım.Bir kitaptan bu kadar etkilenme diyeceksiniz biliyorum.Ama ben kitaplar benim nefesim,kaçtığım bir dünya.Ben kitaplarda yaşıyorum.Hani bazı insanlar vardır ya sizin altını çizdiğiniz küçük bir paragrafta yaşarlar.İşte ben o insanlardanım.Ve şuan nefesim kesiliyor,bunu çok net söylüyorum.Söylediklerimi tekrar etmeyi pek sevmem ama paramparçayım.
Hafızam şu sıralar hiç iyi değil,çoğu şeyi unutuyorum.Sanırım bunun b12 ile pek alakası yok.Ancak bu kitabın bana hissettirdiklerini asla unutmayacağıma dair söz veriyorum.Unutursam bu incelemeyi açıp okuyacağım çünkü tüm duygularım burada olacak.
Minel,sen kendimi hatırlattın bana.Hissettiklerini hissettim.Sen korktuğunda ben de korktum.O kadar ama o kadar bendin ki.Küçük bir kız gördüm
Merhaba kitap severler;
Muhteşem üçlü olarak her ay ortak kitap okumaya özen gösteriyoruz. Seçimlerimiz de karar vermemiz de bir o kadar zor oluyor. Mart ayı bendeydi, başka bir kitap seçtim ama B12 den akşam ne yediğimi unuttuğum için bu kitap bir şekilde @seldaca.comments katakülleye getirmesiyle okumuş olsakta iyi ki okuduk çok sevdim.
Sizce ben bunu onların yanına bırakmışmıyımdır.?
Yazarın, kalemi efsane güzel vurucu cümleleriyle bir cocugun büyüme evresinde ki piskolojik analizini kurguya şahane bir şekilde aktarılmıştı. Beyah'ın dönüşümü, hayatta kalma mücadelesi annesine rağmen aklı başında bir karaktere dönüştürmeyi başarabilmişti.
Beyah, zor bir çocukluk geçirmiş, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü bir genç kızdır. Annesinin ölümünden sonra planları altüst olur ve kazandığı bursluluk için zamana ve konaklama ya ihtiyacı vardır. Ogün gelene kadar babasına gitmekten başka çaresi yoktur. Yaz tatilini geçirmek için neredeyse hiç tanımadığı babasının yanına, Teksas’a gitmek zorunda kalır. Üstelik annesinin bağımlılıktan öldüğünü de saklar. Zamanı geldiğinde babasıyla yüzleşmesi çok çetin geçecek...
Burada Samson adında gizemli ve içine kapanık bir gençle tanışır. İlk bakışta tamamen farklı hayatlara sahip gibi görünseler de, ikisinin de geçmişlerin de derin yaralar vardır. Bu ortak acılar onları birbirine yaklaştırır. Ve bu yaraları daha tanımadan kendi gibi gören Samson farkeder. Esas oğlanın tahmin ettiğim sırları vardır zamanı gelince anlatmayı seçse de hayatın onlara büyük oyunu vardır.
Zamanla aralarında güçlü bir bağ oluşur. Ancak bu ilişki sadece bir yaz aşkı mı olacaktır, yoksa geçmişleri ve sırları bu ilişkiyi zorlayacak mıdır?
Travma ve zor geçmişler aşk ve güven
İnsanların görünenden çok daha fazlası olduğu İki “kırık” insanın
Reklam
Reklam