"Bu dünyada yaralanmış, kalbi kırılmış, başı yarılmış ruhlarız hepimiz. Bir içgörü kıvılcımı çakıyor içimizde ve "Bundan daha fazlası olmalı!" diyoruz.
"İnsan neden okur? Bir dizeye yahut bir cümleye tesadüf edersiniz, dersiniz ki "İşte bu tam da benim yaşadığım ama adını koyamadığım o duyguyu anlatıyor!" Yalnızlığınız bir anlığına uçar gider. Başka ruhlarla bir akrabalık bulursunuz. Çoğalır ve iyileşirsiniz."