İçinizde mevcut olan sevgi, alaka,sarih olarak bilinmeyen bazı vesilelerle, zamanı tayin edilemeyecek olan bir anda, birdenbire birikir, tekasüf eder*; nasıl tatlı tatlı ısıtan güneş ışığı bir adeseden geçtikten sonra bir noktada toplanıyor ve yakmaya başlıyorsa, kuvvetini fevkalade arttıran bu sevgi de sizi sarar ve tutuşturur. Onun dışarıdan birdenbire gelen bir şey zannetmek doğru değildir. O, içimizde zaten mevcut olan hislerin bizi şaşırtacak kadar şiddetleni vermesinden ibarettir.
İçinde hakikaten sevmek kabiliyeti olan bir insan hiç bir zaman bu sevgiyi bir kişiye inhisar ettdiremez ve kimseden de böyle yapmasını bekleyemez. Ne kadar çox insanı seversek, asıl sevdiğimiz bir tek kişiye de o kadar çok ve kuvvetli severiz. Aşk dağıldıkça azalan bir şey deyildir.