Osmanlı Devleti’nin 16. padişahı II. Osman’ın trajik akıbetine ithafen bu şiiri kaleme aldım.Tarihin en sarsıcı hadiselerinden biri olan bu büyük kırılmayı, hem anlaşılır bir dille hem de klasik şiir düzenine sadık kalarak aktarmaya özen gösterdim.Kişisel yorumlarımı geri planda tutarak, dönemin ruhunu ve yaşananları şiirin kendi sesiyle anlatmaya çalıştım. İyi okumalar dilerim.
GENÇ OSMAN’A İTHAFEN
Henüz toydu icabet etti tahta Farisî
Cahildi henüz on üç yaşında bir bebeydi
Herkes söyledi ne yaptı Osmân-ı Sânî
Hükmü cihandadır gençti lakin vakur idi
Hilafet şûlesi vaka etti saba ile
Yarresmiş sultanı âlâ tarfetül-ayn ile
İhtiras ile aldı sancağı hünkarından
Yealliler şemsi görene kadar durmadan
Veled idi lakin sükûnet sahibi idi
Bilmez idi iftira herkese tâhir idi
Bir müsamaha gösterdi Devlet-i Osman’a
Cumhur ile birleşti bir ışk ile cânâna
Aşkın garibi oldu çıktı dışa fikirler
Yeniçeri durur mu hemen kelle isterler
Mahfirûz Sultan görmedi bu vaziyeti ahvali
Görse idi vaziyeti garabeti üzerine isterdi
Kapılar kırıldı cebren alındı Osman’ım
Mukavemette yoktu herkes olaya âlim